Na osnovu člana 42. stav 9. Zakona o zaštiti prirode („Službeni glasnik RS”, br. 36/09, 88/10, 91/10-ispravka, 14/16, 95/18-dr.zakon i 71/21) Ministarstvo zaštite životne sredine obaveštava javnost o postupku revizije zaštite prirodnog područja III (treće) kategorije, kao Park prirode „Palić”.

Zaštićeno područje PP „Palić” nalazi se u AP Vojvodini, u Severnobačkom upravnom okrugu, na teritoriji Grada Subotice, i pruža se od jugoistočnog dela Subotice do južnog dela naselja Palić.

Po zahtevu Grada Subotice, Pokrajinski zavod za zaštitu prirode je tokom 2020. godine pristupio reviziji zaštite PP „Palić”. Predmet revizije su granice i režimi zaštite prirodnog dobra. Granice zaštićenog područja su proširene na javnu površinu novoformiranog zelenog pojasa uz obalu Palićkog jezera, a parcele u urbanizovanom delu turističke zone, predviđene za izgradnju objekata, izuzete su iz zaštite. Revizijom je prostor pod zaštitom povećan za 12,35 ha i obuhvata jezero i njegov obalni pojas, uključujući i uređene zelene površine centralnog dela banjskog prostora, kao i pojedinačna stara stabla u zaštitnoj zoni Parka prirode. Jezero i ostaci prirodnih staništa uz obalu omogućuju opstanak brojnim zaštićenim i strogo zaštićenim vrstama vodozemaca, gmizavaca i sisara, a takođe imaju važnu ulogu za odmaranje, ishranu i zimovanje vodenih ptica. Parkovi i ostale zelene površine područja takođe se ističu biološkom raznovrsnošću.

PP „Palić” prostire se na ukupno 725,71 ha. Prema strukturi površina katastarskih opština (KO Novi grad, KO Donji grad i KO Palić) po vlasništvu, površine u zaštićenom području su u javnoj (93,29%), državnoj (3,41%) i privatnoj (3,29%) svojini. Na zaštićenom području uspostavljaju se režimi zaštite I (prvog), II (drugog) i III (trećeg) stepena. Zbog snažnih antropogenih uticaja iz neposrednog okruženja, oko zaštićenog područja je određena zaštitna zona površine 986,65 ha.

Prema Pravilniku o kriterijumima vrednovanja i postupku kategorizacije zaštićenih područja („Službeni glasnik RS”, broj 97/15), PP „Palić” svrstava se u III kategoriju – zaštićeno područje lokalnog značaja.

Prema Uredbi o ekološkoj mreži („Službeni glasnik RS”, broj 102/10), PP „Palić” izdvojen je kao područje Emerald ekološke mreže (RS0000029) i međunarodno značajno područje za biljke (IPA), odnosno pripada međunarodno i nacionalno značajnom području za ptice (RS002IBA) u okviru ekološki značajnog područja Republike Srbije pod rednim br. 1 – „Subotička jezera i pustare”.

Pokrajinski zavod za zaštitu prirode dostavio je 23. decembra 2021. godine Studiju zaštite Parka prirode „Palić” Gradskoj upravi Subotica, kao nadležnom organu.

Danom postavljanja obaveštenja i izvoda iz Studije zaštite na internet stranici Ministarstva ispunjeni su uslovi za pokretanje postupka zaštite ovog prirodnog područja, shodno članu 42. stav 9. Zakona o zaštiti prirode.

Na osnovu člana 42. stav 8. Zakona o zaštiti prirode („Službeni glasnik RS”, br. 36/09, 88/10, 91/10-ispravka,  14/16, 95/18-dr. zakon i 71/21) Ministarstvo zaštite životne sredine obaveštava javnost o postupku pokretanja zaštite prirodnog područja I (prve) kategorije, kao Predeo izuzetnih odlika „Forland leve obale Dunava kod Beograda”.

PIO „Forland leve obale Dunava kod Beograda” nalazi se na teritoriji grada Beograda, na području gradskih opština Zemun i Palilula, i obuhvata dve prostrane plavne zone na levoj obali Dunava – Crvenka (Beljarica) i Kožara, ispresecane rukavcima (Dunavcima) i brojnim barama i mrtvajama.

Forland leve obale Dunava kod Beograda je, pored Gornjeg Podunavlja i Koviljsko-Petrovaradinskog rita, jedna od najvećih plavnih zona u celoj Srbiji, od velikog značaja za ekološki integritet ekosistema Dunava. U pojasu između nasipa i reke (forland) održava se prirodni vodni režim „zelenog koridora” koji uključuje ritove, ade, plavne šume, kubike, rukavce i druga vlažna staništa. Prostor današnjeg Forlanda predstavljao je u skorijoj prošlosti deo velikog plavnog područja između Tamiša i Dunava, poznatijeg kao Pančevački rit, koji je usled nagle urbanizacije i melioracije tokom prošlog veka većim delom isušen. Ovaj prostor je izuzetno važan sa aspekta očuvanja biološke raznovrsnosti budući da od pojave periodičnog plavljenja zavise vodena i vlažna staništa koja pružaju utočište mnogim retkim i ugroženim biljnim i životinjskim vrstama. Cilj predloga zaštite područja Forlanda je očuvanje identifikovanih temeljnih prirodnih vrednosti, odnosno izvornih, reprezentativnih i estetskih odlika predela, kao i stvaranje uslova za održivo i kontrolisano korišćenje prostora.

Ukupna površina PIO „Forland leve obale Dunava kod Beograda” iznosi 1858,0541 ha. Svojim većim delom (1854,9324 ha) pripada teritoriji gradske opštine Palilula (KO Kovilovo i KO Borča), a manjim (3,1217 ha) teritoriji gradske opštine Zemun (KO Batajnica). Prema strukturi površina katastarskih opština po vlasništvu, površine u obuhvatu zaštićenog područja nalaze se u državnoj svojini (99,90%) i u svojini Grada Beograda (0,10%). Na području PIO „Forland leve obale Dunava kod Beograda” ustanovljavaju se režimi zaštite I (prvog), II (drugog) i III (trećeg) stepena.

U skladu sa postupkom vrednovanja, utvrđenim Pravilnikom o kriterijumima vrednovanja i postupku kategorizacije zaštićenih područja („Službeni glasnik RS”, broj 97/15), PIO „Forland leve obale Dunava kod Beograda” ispunjava uslov za proglašenje zaštićenog područja I kategorije – zaštićeno područje međunarodnog, nacionalnog, odnosno izuzetnog značaja.

Područje forlanda Beograda pripada ekološki značajnom području Republike Srbije, koje je prema Uredbi o ekološkoj mreži („Službeni glasnik RS”, broj 102/10) izdvojeno pod rednim br. 22 – „Ušće Save u Dunav” i identifikovano kao međunarodno i nacionalno značajno područje za ptice (RS017IBA).

Zavod za zaštitu prirode Srbije predlaže da upravljanje Predelom izuzetnih odlika „Forland leve obale Dunava kod Beograda” bude povereno Javnom preduzeću „Srbijašume” iz Beograda.

Zavod za zaštitu prirode Srbije dostavio je 1. februara 2022. godine Studiju zaštite Predela izuzetnih odlika „Forland leve obale Dunava kod Beograda” Ministarstvu zaštite životne sredine, kao nadležnom organu.

Danom postavljanja obaveštenja i izvoda iz Studije zaštite na internet stranici Ministarstva ispunjeni su uslovi za pokretanje postupka zaštite ovog prirodnog područja, shodno članu 42. stav 9. Zakona o zaštiti prirode prirode.

Na osnovu člana 42. stav 8. Zakona o zaštiti prirode („Službeni glasnik RS”, br. 36/09, 88/10, 91/10-ispravka,  14/16, 95/18-dr. zakon i 71/21) Ministarstvo zaštite životne sredine obaveštava javnost o postupku pokretanja zaštite prirodnog područja I (prve) kategorije, kao Specijalni rezervat prirode „Doline kod Padine”.

SRP „Doline kod Padine” nalazi se u Vojvodini, u Južnobanatskoj lesnoj zaravni, na području opštine Kovačica, i obuhvata lokalitete Dolina i Alaš (u okviru Alaške doline) i lokalitete Višnjičkova i Riba (u okviru Kutne doline), koji se prostiru južno i jugoistočno, odnosno severoistočno od seoskog naselja Padina.

Doline kod Padine imaju i nacionalni i međunarodni značaj usled prisustva znatnog broja retkih i ugroženih divljih vrsta biljaka i životinja prisutnih na svetskim, evropskim i nacionalnim crvenim listama, očuvanih reliktnih staništa panonskih lesnih stepa i jedinstvene lesne doline.

Cilj predloga zaštite je očuvanje i održivo korišćenje prirodnih vrednosti područja na kom su, zahvaljujući neizmenjenoj ili neznatno izmenjenoj prirodi, staništa zaštićenih i strogo zaštićenih divljih vrsta.

Ukupna površina SRP „Doline kod Padine” iznosi 141,93 ha. Prema strukturi površina po vlasništvu u KO Padina, površine u zaštićenom području su u državnoj (40,9%), javnoj (23,8%), zadružnoj (0,54%), privatnoj (4,38%) i drugoj (31,1%) svojini. Na području SRP „Doline kod Padine” ustanovljavaju se režimi zaštite II (drugog) i III (trećeg) stepena.

U skladu sa postupkom vrednovanja, utvrđenim Pravilnikom o kriterijumima vrednovanja i postupku kategorizacije zaštićenih područja („Službeni glasnik RS”, broj 97/15), SRP „Doline kod Padine” ispunjava uslov za proglašenje zaštićenog područja I kategorije – zaštićeno područje međunarodnog, nacionalnog, odnosno izuzetnog značaja.

Područje doline kod Padine je 2020. godine je identifikovano kao međunarodno i nacionalno značajno područje za ptice pod nazivom „Južni Banat” (RS058IBA), odnosno predstavlja ekološki značajno područje Republike Srbije, shodno Uredbi o ekološkoj mreži („Službeni glasnik RS”, broj 102/10).

Pokrajinski zavod za zaštitu prirode dostavio je 1. avgusta 2022. godine Studiju zaštite Specijalnog rezervata prirode „Doline kod Padine” Ministarstvu zaštite životne sredine, kao nadležnom organu.

Danom postavljanja obaveštenja i izvoda iz Studije zaštite na internet stranici Ministarstva ispunjeni su uslovi za pokretanje postupka zaštite ovog prirodnog područja, shodno članu 42. stav 9. Zakona o zaštiti prirode.

Na osnovu člana 42. stav 8. Zakona o zaštiti prirode („Službeni glasnik RS”, br. 36/09, 88/10, 91/10-ispravka,  14/16, i 95/18-dr. zakon i 71/21) Ministarstvo zaštite životne sredine obaveštava javnost o postupku pokretanja zaštite prirodnog područja III (treće) kategorije, kao Spomenik prirode „Stablo cera u Presečini”.

SP „Stablo cera u Presečini” nalazi se u Jablaničkom upravnom okrugu, na području leskovačke kotline, u selu Presečina na severnim obroncima planine Kukavica, na lokalitetu koji se uzdiže nad ravnicom u kojoj je smešteno ovo naselje, neposredno pored puta Jašunja-Golema njiva i nedaleko od veštačkog jezera u Porečju.

Zaštićeno prirodno dobro čini pojedinačno stablo cera (Quercus cerris L.) velike starosti (oko 150 godina) i impozantnih dimenzija, dobre vitalnosti i pravilnog habitusa, sa pripadajućim prostorom. Budući da je drvo-zapis, doseglo je svoj puni rast i razvoj, što je retkost za stabla cera u ovom delu Srbije. Zahvaljujući svojoj morfologiji i prirodnim obeležjima karakterističnim za ovu autohtonu vrstu hrasta, stablo cera u Presečini je reprezentativni primerak svoje vrste, i sa stanovišta očuvanja prirode ispunjava kriterijume za zaštitu.

SP „Stablo cera u Presečini” zauzima površinu od 0,0235 ha na katastarskoj parceli br. 782 KO Presečina koja je u vlasništvu Republike Srbije. Na prirodnom dobru uspostavlja se režim zaštite III (trećeg) stepena.

Na osnovu vrednovanja prirodnog dobra, a prema Pravilniku o kriterijumima vrednovanja i postupku kategorizacije zaštićenih područja („Službeni glasnik RS”, broj 97/15) SP „Stablo cera u Presečini” svrstava se u III kategoriju – zaštićeno područje lokalnog značaja.

Zavod za zaštitu prirode dostavio je 3. marta 2021. godine Studiju zaštite Zaštićenog staništa „Stablo cera u Presečini” Gradskoj upravi grada Leskovca, kao nadležnom organu.

Danom postavljanja obaveštenja i izvoda iz Studije zaštite na internet stranici Ministarstva ispunjeni su uslovi za pokretanje postupka zaštite ovog prirodnog područja, shodno članu 42. stav 9. Zakona o zaštiti prirode.

Na osnovu člana 42. stav 8. Zakona o zaštiti prirode („Službeni glasnik RS”, br. 36/09, 88/10, 91/10-ispravka,  14/16, i 95/18-dr. zakon i 71/21) Ministarstvo zaštite životne sredine obaveštava javnost o postupku pokretanja zaštite prirodnog područja III (treće) kategorije, kao Zaštićeno stanište „Stanište poljskog kukureka”.

ZS „Stanište poljskog kukureka” nalazi se u Nišavskom upravnom okrugu u seoskom naselju Malošište, opština Doljevac, na ruderalnim površinama uz železničku prugu Niš-Skoplje.

Prirodno dobro koje se stavlja pod zaštitu je stanište poljskog kukureka (Hypecoum pseudograndiflorum), retke vrste u flori Srbije, koja prema Pravilniku o proglašenju i zaštiti strogo zaštićenih i zaštićenih divljih vrsta biljaka, životinja i gljiva („Službeni glasnik RS”, br. 5/10, 47/11, 32/16, i 98/16) ima status strogo zaštićene divlje vrste. Proglašava se zaštićenim staništem radi očuvanja jedinog potvrđenog od ranije poznatih nalazišta ove krajnje ugrožene biljne vrste u našoj zemlji, kojoj usled narušavanja staništa preti potpuni nestanak u bliskoj budućnosti.

ZS „Stanište poljskog kukureka” zauzima  površinu od ukupno 2,1742 ha. Prema strukturi površina katastarske opštine Malošište po vlasništvu, površine u obuhvatu zaštićenog područja su u javnoj (96,81%) i privatnoj (3,19%) svojini. Na Zaštićenom staništu uspostavlja se režim zaštite III (trećeg) stepena.

Prema Pravilniku o kriterijumima vrednovanja i postupku kategorizacije zaštićenih područja („Službeni glasnik RS”, broj 97/15) ZS „Stanište poljskog kukureka” svrstava se u III kategoriju – zaštićeno područje lokalnog značaja.

Zavod za zaštitu prirode dostavio je 28. februara 2022. godine Studiju zaštite Zaštićenog staništa „Stanište poljskog kukureka” Opštinskoj upravi opštine Doljevac, kao nadležnom organu.

Danom postavljanja obaveštenja i izvoda iz Studije zaštite na internet stranici Ministarstva ispunjeni su uslovi za pokretanje postupka zaštite ovog prirodnog područja, shodno članu 42. stav 9. Zakona o zaštiti prirode.

Na osnovu člana 42. stav 8. Zakona o zaštiti prirode („Službeni glasnik RS”, br. 36/09, 88/10, 91/10-ispravka,  14/16, i 95/18-dr. zakon i 71/21) Ministarstvo zaštite životne sredine obaveštava javnost o postupku pokretanja zaštite prirodnog područja III (treće) kategorije, kao Zaštićeno stanište „Zimovalište malog vranca”.

ZS „Zimovalište malog vranca” nalazi se na teritoriji grada Beograda, na obalama reke Save i obuhvata priobalne vrbake na četiri fizički odvojena lokaliteta: u blizini novobeogradske toplane i brodogradilišta, na levoj obali Ade Ciganlije i kod mosta na Adi.

Prirodno dobro koje se stavlja pod zaštitu je jedino zimovalište retke i ugrožene vrste ptice mali vranac (Microcarbo pygmaeus) u Beogradu. Proglašava se zaštićenim staništem radi očuvanja prirodnih uslova i pogodnosti lokaliteta na kojima se nastanjuje zimujuća populacija malog vranca, kao i radi obezbeđenja trajne zabrane uznemiravanja i ugrožavanja jedinki ove divlje vrste, koja ima status strogo zaštićene vrste i na nacionalnom i na međunarodnom nivou. Zbog svog značaja, predmetno područje spada u prioritete zaštite prirodnih vrednosti na području Evrope.

Zaštićeno područje se prostire  na  površini od  29,1742 ha. Prema strukturi površina katastarskih opština po vlasništvu (KO Novi Beograd, KO Čukarica), površine u obuhvatu ZS „Zimovalište malog vranca” nalaze se u državnoj (83,61%), javnoj (15,69%), zajedničkoj (0,65%) i privatnoj (0,05%) svojini. Na Zaštićenom staništu uspostavljaju se režimi zaštite II (drugog) i III (trećeg) stepena.

Prema Pravilniku o kriterijumima vrednovanja i postupku kategorizacije zaštićenih područja („Službeni glasnik RS”, broj 97/15) ZS „Zimovalište malog vranca” svrstava se u III kategoriju – zaštićeno područje lokalnog značaja.

Zavod za zaštitu prirode dostavio je 2016. godine Studiju zaštite Zaštićenog staništa „Zimovalište malog vranca” Sekretarijatu za zaštitu životne sredine Grada Beograda, kao nadležnom organu.

Danom postavljanja obaveštenja i izvoda iz Studije zaštite na internet stranici Ministarstva ispunjeni su uslovi za pokretanje postupka zaštite ovog prirodnog područja, shodno članu 42. stav 9. Zakona o zaštiti prirode.

Na osnovu člana 42. stav 9. Zakona o zaštiti prirode („Službeni glasnik RS”, br. 36/09, 88/10, 91/10-ispravka, 14/16, 95/18-dr.zakon i 71/21) Ministarstvo zaštite životne sredine obaveštava javnost o postupku pokretanja zaštite prirodnog područja II (druge) kategorije, kao Park prirode „Donja Mostonga”.

PP „Donja Mostonga” nalazi se u Vojvodini na teritoriji Zapadnobačkog okruga (između naselja Bač, Deronje i Karavukovo), u slivnom području nekadašnjeg donjeg toka reke Mostonge, danas deonice kanala „Bački Petrovac-Karavukovo” u sastavu osnovne kanalske mreže hidrosistema Dunav-Tisa-Dunav.

Donja Mostonga je tipičan primer panonskog predela sa prisutnim stanišnim tipovima i vrstama karakterističnim za evroazijsku stepsku zonu, koji u ovom delu Evrope dostižu svoje krajnje granice ili su jedinstveni za područje Panonske nizije. Kao jedinstven prostor šumo-stepe na zaslanjenom zemljištu, stavlja se pod zaštitu u cilju očuvanja i unapređenja stanja prirodnih, predeonih i kulturnih vrednosti – zaštite staništa strogo zaštićenih vrsta šumskih, šumo-stepskih, slatinskih i vlažnih staništa; unapređenja stanja osetljivih i za zaštity prioritetnih stanišnih tipova, kao i populacija ugroženih vrsta; očuvanja kulturnog nasleđa i tradicionalnih delatnosti koje su u funkciji očuvanja i upravljanja staništima, kao i integracije ovih vrednosti u razvoj lokalnih naselja.

PP „Donja Mostonga” ima površinu od ukupno 3.190,19 ha. Prema strukturi površina katastarskih opština (KO Bač, KO Deronje i KO Karavukovo) po vlasništvu, površine u zaštićenom području su u državnoj (64,06%), privatnoj (0,57% + 31,15% u procesu restitucije), javnoj (4,22%) i drugim oblicima (< 0,01‰) svojine. Na zaštićenom području uspostavljaju se režimi zaštite II (drugog) i III (trećeg) stepena. Radi sprečavanja, odnosno ublažavanja spoljnih uticaja, izvan granica zaštićenog područja određena je zaštitna zona površine 2.550 ha.

Prema Pravilniku o kriterijumima vrednovanja i postupku kategorizacije zaštićenih područja („Službeni glasnik RS”, broj 97/15), PP „Donja Mostonga” svrstava se u II kategoriju – pokrajinskog/regionalnog, odnosno velikog značaja.

Prostor Donje Mostonge je sastavni deo regionalnog ekološkog koridora koji povezuje vodene i močvarne biotope Podunavlja, odnosno ekološki značajna područja na teritoriji Republike Srbije. U skladu sa Uredbom o ekološkoj mreži („Službeni glasnik RS”, broj 102/10), u bazi podataka Pokrajinskog zavoda za zaštitu prirode identifikovani su elementi ekološke mreže koji su obuhvatu PP „Donja Mostonga”. U novoformiranoj mreži evropski značajnih područja za ptice nalazi se i područje „Šume zapadne Bačke” pod kodom RS075 „Fogests of West Backa” u koje ulaze i područja unutar granica područja predloženog za zaštitu.

Pokrajinski zavod za zaštitu prirode dostavio je 13. januara 2022. godine Studiju zaštite Predela izuzetnih odlika „Donja Mostonga” Pokrajinskom sekretarijatu za urbanizam i zaštitu životne sredine, kao nadležnom organu.

Danom postavljanja obaveštenja i izvoda iz Studije zaštite na internet stranici Ministarstva ispunjeni su uslovi za pokretanje postupka zaštite ovog prirodnog područja, shodno članu 42. stav 9. Zakona o zaštiti prirode.

Na osnovu člana 42. stav 9. Zakona o zaštiti prirode („Službeni glasnik RS”, br. 36/09, 88/10, 91/10-ispravka,  14/16, i 95/18-dr. zakon i 71/21) Ministarstvo zaštite životne sredine obaveštava javnost o postupku pokretanja zaštite prirodnog područja III (treće) kategorije, kao Spomenik prirode „Futoški park”.

Prirodno dobro koje se stavlja pod zaštitu nalazi se na prostoru između ulica Futoške, Nikole Tesle, Hajduk Veljkove i Hotela „Park” u Novom Sadu, gradu koji teritorijalno pripada Južnobačkom okrugu, Autonomna Pokrajina Vojvodina, Republika Srbija.

Futoški park je primer parka specijalne namene koji je projektovan oko arteškog kupatila kao engleski park početkom XIX veka.  Predlog zaštite zasniva se na izvršenoj reviziji prirodnih i stvorenih vrednosti Futoškog parka koji je prvi put zaštićen kao Spomenik prirode 2006. godine. Popisom dendroflore evidentirana je 101 vrsta, varijetet i forma. Pored botaničkih vrednosti, park je stanište životinjskim vrstama od kojih su neke strogo zaštićene i zaštićene u Republici Srbiji. Takođe, ima i vaspitno-obrazovnu, naučno-istraživačku, razvojnu, sanitarnu, estetsku i ekološku funkciju.

SP „Futoški park” zauzima površinu od 9 ha 27 a 4 m2 (KO Novi Sad I, Grad Novi Sad). Prema strukturi površina katastarskih opština po vlasništvu, površine u obuhvatu zaštićenog područja nalaze se u javnoj (98%) i državnoj (2%) svojini. Na području SP „Futoški park” uspostavlja se režim zaštite III (trećeg) stepena. U cilju ublažavanja negativnih uticaja sredine na prirodno dobro, oko spomenika prirode je određena zaštitna zona površine od 10 ha 72 a 99 m2 (KO Novi Sad I).

Prema Pravilniku o kriterijumima vrednovanja i postupku kategorizacije zaštićenih područja („Službeni glasnik RS”, broj 97/15) SP „Futoški park” svrstava se u III kategoriju – zaštićeno područje lokalnog značaja.

Pokrajinski zavod za zaštitu prirode dostavio je 26. novembra 2021. godine Studiju zaštite Spomenika prirode „Futoški park” Gradskoj upravi za zaštitu životne sredine Grada Novog Sada, kao nadležnom organu.

Danom postavljanja obaveštenja i izvoda iz Studije zaštite na internet stranici Ministarstva ispunjeni su uslovi za pokretanje postupka zaštite ovog prirodnog područja, shodno članu 42. stav 9. Zakona o zaštiti prirode.

Na osnovu člana 42. stav 9. Zakona o zaštiti prirode („Službeni glasnik RS”, br. 36/09, 88/10, 91/10-ispravka,  14/16, i 95/18-dr. zakon i 71/21) Ministarstvo zaštite životne sredine obaveštava javnost o postupku pokretanja zaštite prirodnog područja III (treće) kategorije, kao Spomenik prirode „Kamenički park”.

Prirodno dobro koje se stavlja pod zaštitu nalazi se u Sremskoj Kamenici, Opštini Petrovaradin, Gradu Novom Sadu koji pripada Južnobačkom okrugu, Autonomna Pokrajina Vojvodina, Republika Srbija.

Kamenički park je jedan od najstarijih i prostorno najvećih parkova u Vojvodini i reprezentativan je primer pejzažnog parka iz prve polovine XIX veka u Srbiji, izvorno rešen u engleskom stilu uz zadržavanje prirodnih elemenata predela (autohtonih šuma, vodenih površina i specifične morfologije terena). Zbog velikog učešća šuma predstavlja park-šumu koja zajedno sa dvorcem Marcibanji-Karačonji čini ambijentalnu celinu i ima veliku kulturno-istorijsku vrednost.

Predlog zaštite zasniva se na izvršenoj reviziji prirodnih i stvorenih vrednosti Kameničkog parka koji je prvi put zaštićen kao Spomenik prirode 2006. godine. Temeljnu vrednost SP „Kamenički park” čini dendroflora u okviru šume hrasta sa pojedinačnim stablima hrasta lužnjaka (Quercus robur L.), medunca (Quercus pubescens Willd.), cera (Quercus cerris L.), kitnjaka (Quercus petraea Liebl.) i drugih vrsta, zatim soliterna stabla navedenih vrsta, koprivića (Celtis australis L), javorolisnog platana (Platanus acerifolia (Ait.) Willd), crnog bora (Pinus nigra Arn.), poljskog bresta (Ulmus carpinifolia Gled.) i dr., starosti oko 180 godina. U parku je zabeleženo 96 vrsta drveća i žbunja, kao i strogo zaštićene i zaštićene vrste faune.

Vrednost prirodnog dobra se ogleda u tome što ima i vaspitno-obrazovnu, naučno-istraživačku, razvojnu, sanitarnu, estetsku, ekološku, psihološku i rekreativnu funkciju.

SP „Kamenički park” se prostire  na  površini od  32 ha 83 a 09m² (KO Sremska Kamenica, Opština Petrovaradin, Grad Novi Sad). Prema strukturi površina katastarskih opština po vlasništvu, površine u obuhvatu zaštićenog područja nalaze se u državnoj (79%), javnoj (18%) i privatnoj (3%) svojini.Na području SP „Kamenički park” uspostavljaju se režimi zaštite II (drugog) i III (trećeg) stepena. U cilju ublažavanja negativnih uticaja sredine na prirodno dobro, utvrđena je zaštitna zona koja ima površinu od 10 ha 2 a 40 m²  (KO Petrovaradin). 

Prema Pravilniku o kriterijumima vrednovanja i postupku kategorizacije zaštićenih područja („Službeni glasnik RS”, broj 97/15) SP „Kamenički park” svrstava se u III kategoriju – zaštićeno područje lokalnog značaja.

Pokrajinski zavod za zaštitu prirode dostavio je 26. novembra 2021. godine Studiju zaštite Spomenika prirode „Kamenički park” Gradskoj upravi za zaštitu životne sredine Grada Novog Sada, kao nadležnom organu.

Danom postavljanja obaveštenja i izvoda iz Studije zaštite na internet stranici Ministarstva ispunjeni su uslovi za pokretanje postupka zaštite ovog prirodnog područja, shodno članu 42. stav 9. Zakona o zaštiti prirode.

Na osnovu člana 42. stav 9. Zakona o zaštiti prirode („Službeni glasnik RS”, br. 36/09, 88/10, 91/10-ispravka,  14/16, i 95/18-dr. zakon i 71/21) Ministarstvo zaštite životne sredine obaveštava javnost o postupku pokretanja zaštite prirodnog područja III (treće) kategorije, kao Spomenik prirode „Stablo atlaskog kedra u Novom Sadu”.

Prirodno dobro koje se stavlja pod zaštitu nalazi se na parceli nekadašnjeg rasadnika JKP „Gradsko zelenilo”, a sadašnjeg trgovinskog objekta „LIDL SRBIJA” KD, na Futoškom putu broj 48 a, u Novom Sadu, gradu koji teritorijalno pripada Južnobačkom okrugu, Autonomna Pokrajina Vojvodina, Republika Srbija.

Predlog zaštite zasniva se na izvršenoj valorizaciji solitarnog stabla atlaskog kedra (Cedrus atlantica (Endl.) Man ex. Carr) koje zahvaljujući svojim temeljnim vrednostima – impozantnim dimenzijama stabla i krošnje i odlično očuvanoj vitalnosti, predstavlja posebnu vrednost zelenila Novog Sada.

SP „Stablo atlaskog kedra u Novom Sadu” zauzima površinu od 330 m2 i obuhvata deo katastaske parcele br. 10235/3 (KO Novi Sad IV), koja se nalazi u privatnoj svojini. Imalac prava na parceli je „LIDL SRBIJA” KD. Na području spomenika prirode uspostavlja se režim zaštite III stepena.

Prema Pravilniku o kriterijumima vrednovanja i postupku kategorizacije zaštićenih područja („Službeni glasnik RS”, broj 97/15) SP „Stablo atlaskog kedra u Novom Sadu” svrstava se u III kategoriju – zaštićeno područje lokalnog značaja.

Pokrajinski zavod za zaštitu prirode dostavio je 26. novembra 2021. godine Studiju zaštite Spomenika prirode „Stablo atlaskog kedra u Novom Sadu” Gradskoj upravi za zaštitu životne sredine Grada Novog Sada, kao nadležnom organu.

Danom postavljanja obaveštenja i izvoda iz Studije zaštite na internet stranici Ministarstva ispunjeni su uslovi za pokretanje postupka zaštite ovog prirodnog područja, shodno članu 42. stav 9. Zakona o zaštiti prirode.